Merhaba, ben Sıla. 25 yaşındayım, Kartal’da yaşıyorum. Boyum 1.68, kilom 62. Bir insanı sayılarla anlatmak kolay; asıl sorun, o sayıların içine sığmayan tarafı anlatabilmek. Ben de burada tam olarak onu yapmak istiyorum: Kendimi etiket üzere değil, bir hikâye üzere anlatmak.
Ben hayata çabukla geçilecek bir durak üzere bakmıyorum. Birtakım beşerler günleri bir liste üzere tamamlar; ben günlerin içindeki küçük manaları toplamayı seviyorum. Mesela bir kitabın sayfaları ortasında kendime rastlamayı… Kitap okumak bende kolay bir alışkanlıktan çok daha fazlası: Bazen zihnimi susturmanın yolu, bazen içimdeki soruları daha âlâ duymanın. Okuduğum satırlarda bir cümle kalbime dokunduğunda, onu çabucak paylaşmak isterim. Zira inanıyorum ki hayat, paylaşınca genişliyor; içe atınca değil.
Seyahat etmeyi seviyorum. Lakin Instagram’da hoş dursun diye değil. Bir kenti gezmekten çok, o kentin ritmini hissetmeyi seviyorum. Sabah erken saatlerde sokakların sessizliğini, insanları izlemeyi, bilmediğim bir yerde bile tanıdık bir şey bulmayı… Bir yere gidince yalnızca fotoğraf değil, anı biriktiriyorum. Bazen en hoş an, planladığın değil; yanlış otobüse binip farklı bir sokakta gülerek istikamet aradığın an oluyor. Özcesi ben, yolun kendisini seven biriyim.
Alışverişi sevdiğimi söyleyince birden fazla kişi tamam işte diye geçiyor lakin benim için bu da bir çeşit keşif. Kendime yakışanı bulmak kadar, bazen yalnızca dolaşmak, vitrinlere bakmak, yeni bir şey öğrenmek bile hoşuma gidiyor. Ayrıntılarla aram uygun: Bir kıyafetin dikişi, bir çantanın dokusu, bir parfümün bıraktığı iz… Zira ben hayatta da böyleyim; gösterişten çok, hissi severim. İnsanların kelamlarından evvel tutumunu okurum.
Yemek konusunda ise gerçekçi olayım: Benimle mutabakatın en kolay yolu hoş yemek. Yeni tatlar denemeyi, küçük yerler keşfetmeyi, burası bir daha gelmelik diyebilmeyi seviyorum. Fakat yemek benim için yalnızca lezzet değil; bir masanın etrafında kurulan bağ. Tıpkı tabağa uzanırken bile saygıyı, paylaşımı, zarafeti görebilmek… Bazen bir insanın karakteri, garsona teşekkür edişinde bile gizli oluyor. Ben o ayrıntıları kaçırmam.
Peki ben nasıl biriyim? Ben gürültülü değilim fakat silinip giden de değilim. Sessizce müşahede yaparım, sonra hakikat yerde hakikat cümleyi kurarım. Hislerimi abartmadan yaşarım lakin derin yaşarım. Bir şeyin nitekim kıymetli olduğuna inanıyorsam emek veririm. Yarım bıraktığım şeyler beni rahatsız eder; ilgide de, hayatta da… O yüzden burada vakit geçirmek için değil, vakit mana kazansın diye varım.
Kartal escort olarak karşımda ne arıyorum? Harikası değil. Gerçeği arıyorum. İrtibatı güçlü, nezaket sahibi, kelamının tartısını bilen birini… Konuşmayı da bilen, susmayı da. Kendi hayatının sorumluluğunu almış, geçmişini inkâr etmeyen lakin geleceğini de sabote etmeyen birini. Mizahı olan, hayatı biraz hafife alabilen lakin insanı hafife almayan birini. Zira ben, ilgiyi bir şov üzere değil; bir itina biçimi üzere görüyorum.
Birlikte hoş şeyler yapabiliriz: Kıyıda yürürken en sevdiğimiz kitap cümlelerini konuşabiliriz. Yeni bir yerde kaybolup, sonra bir kafede oturup güzel ki kaybolduk diyebiliriz. Bir yemeğin tadını değil yalnızca; o anın sıcaklığını da hatırlayabiliriz. Ve en kıymetlisi, birbirimizin hayatına yük değil, güzel gelen bir yer olabiliriz. Şayet sen de tanışmayı bir yarış değil, bir seyahat üzere görüyorsan… Tahminen bir merhaba ile başlar. Ben hazırım.
